Pustynia - tam i z powrotem

O CO CHODZI?

Wielki Post otwiera scena kuszenia Pana Jezusa na pustyni. Ewangelie relacjonują, że Jezus często wychodził na pustynię, by w ciszy spotykać się z Ojcem — nigdy jednak po to, by tam pozostać. Zawsze wracał do tych, do których został posłany.

W Biblii „czterdzieści” symbolizuje, że czegoś jest „wystarczająco dużo”. Czterdzieści dni to wystarczająco długo, by dokonało się to, co Bóg zamierza — czas próby, oczyszczenia i przygotowania. Po każdym intensywnym doświadczeniu spotkania z Bogiem najtrudniejszym momentem bywa powrót do codzienności. Tak przeżywamy Wielki Post: jako drogę przez pustynię, która nie kończy się ucieczką od życia, ale prowadzi do powrotu — mądrzejszego, bardziej wolnego i mniej zależnego od nastroju oraz emocji.

Zapraszamy więc na wędrówkę na pustynię — i, co ważne — z powrotem.